“Er zijn van die dagen dat ik het allemaal even niet meer vanuit licht kan zien”, verzucht Marjo, deelneemster aan de Jaartraining Lichtwerk. “Het is alsof ik dan overgenomen word door een intens gevoel van somberheid. Waar doe ik het allemaal voor, vraag ik me dan af.”
Het lijkt erop alsof je met je voeten in de modder staat vastgezogen. Je wilt wel bewegen maar hebt geen idee welke beweging je kunt maken om eruit te komen. Je gedachten zijn als zware regenwolken: somber en zwart. Ze drukken op je als laaghangende bewolking waardoor je geen ruimte meer voelt.
Herkenbaar? Hoe kom je uit bij licht als alles zwart en zwaar is?
Erkennen van je gevoelens
Wanneer je in de donkerte vast lijkt te zitten is het ten eerste van belang dat je jezelf erkenning gaat geven. Erken dat je niet lekker in je vel zit. Vecht er niet langer tegen. Het is alsof je even je eigen moeder wordt, die liefdevol verzucht “Goh, wat is dit een sombere dag voor me”. Je onderzoekt welke gevoelens er zijn: is er verdriet? Angst of boosheid? Ook dan mag je jezelf weer erkennen: “Ik begrijp dat je je verdrietig voelt, het valt vandaag ook niet mee”.
En nee, dit is geen zelfmedelijden, maar simpelweg erkennen wat er is! Als je vastzit in zelfmedelijden vind je jezelf ‘zielig’, een slachtoffer. Dat is heel wat anders dan eerlijk bij jezelf aangeven dat je het moeilijk hebt.
Acceptatie van dat wat is
Ten tweede is het belangrijk dat je gaat accepteren dat dit is wat het is. Acceptatie gaat een stap verder dan erkennen. Bij erkenning geef je jezelf de ruimte om dat wat is, er te laten zijn. Met acceptatie zeg je als het ware: “Oké, ik ben er niet blij mee, ik had het vandaag graag anders gezien, maar het is nu eenmaal zo”.
Het heeft niet zoveel zin om je daar heel druk over te maken. Sterker nog, hoe meer je in de weerstand gaat tegen dat wat er is, hoe groter je lijden wordt.
Voel wat deze dag met je doet. Alleen iets doorvoelen is overigens nog geen acceptatie. Je kunt eindeloos pijn herbeleven of huilen, maar dan wil het nog niet zeggen dat je het geaccepteerd hebt. Pas wanneer je vanuit een open, welwillende houding je pijn ervaart, maak je er wezenlijk contact mee.
Moge ik liefdevol voor mezelf zijn
Tenslotte kom je uit bij zelfcompassie. Zelfcompassie nodigt je uit om dat wat je meemaakt liefdevol te erkennen en te accepteren. Het gaat zelfs nog een stap verder. Wanneer je zelfcompassie beoefent zeg je als het ware tegen jezelf: “Moge ik liefdevol met mijzelf omgaan”.
De eerste fase van de zelfcompassie is mindfulness; de moed hebben om je naar het ongemak te wenden. Besef op dit moment: ongemak hoort bij het leven. Je bent niet alleen, veel mensen hebben hier last van. Leg vervolgens je handen op je hart; kalmeer jezelf. Voel de warmte en zachte aanraking. Kun je dit vriendelijke gebaar naar jezelf ervaren? Wat doet dit?
Zeg heel zachtjes in jezelf: “Moge ik vriendelijk en liefdevol voor mezelf zijn”. Of vindt de (andere) woorden die jij nu nodig hebt voor jezelf. Als je dat lastig vindt, vraag je af: wat zou je tegen een vriend zeggen, welke woorden zou jij van hart tot hart zeggen? Zeg iets soortgelijks tegen jezelf.
Hoe is het deze woorden te horen? Kun je ze ontvangen?
Tenslotte herhaal je zachtjes of in jezelf: “Moge ik gelukkig zijn”.
Liefdevol worden naar jezelf: doe mee met een jaartraining Lichtwerk!
Hoe liefdevoller jij met jezelf omgaat, hoe krachtiger jouw licht en liefde zullen opbloeien. Zo binnen, zo buiten. Kun je hier wel wat hulp bij gebruiken of wil je verdieping of versnelling in dit proces? Doe dan mee met een Jaartraining Lichtwerk of Verdiepingstraining Lichtwerk. Hierin leer je op liefdevolle wijze weer in contact te komen met jezelf. Kijk voor meer informatie op www.lightworker-academy.nl/jaartrainingen
