Als ziel incarneren in een wereld van een lagere frequentie waar veel minder liefde aanwezig is
Het moment voordat wij incarneren, nemen wij waar vanuit een andere dimensie. Een dimensie van thuis, een dimensie waar liefde is. Een dimensie waar wij in essentie liefde zijn. Precies dat is wat dolfijnen brengen, en één van de diepere boodschappen die de dolfijnen hier op deze aarde willen overbrengen.
We kiezen er bewust voor om te incarneren in een lichaam, op onze mooie planeet aarde. Een planeet waar veel dualiteit is, zowel liefde, angst en alles ertussenin. Dit doen we om te evolueren als ziel.
Onze planeet aarde heeft een veel lagere frequentie en een lagere densiteit dan thuis, omdat wij een fysieke aarde hebben. Maar ook dit hoort bij het proces van incarneren en deze menselijke ervaring.
Het is een reis waarin het voelt alsof we loskoppelen van de bron, van thuis waar we vandaan komen. Afdalen in deze menselijke ervaring. Waarin we eigenlijk vergeten wie we daadwerkelijk zijn. Vergeten dat we een ziel zijn, die onvoorwaardelijke liefde is. En waarin we volop in deze menselijke ervaring duiken om zo helemaal te mogen ervaren waarvoor we getekend hebben.
Verlangen naar thuis, verlangen naar liefde
Al hebben we bewust gekozen voor dit leven, we kunnen ons dat misschien niet meer bewust herinneren. Er is altijd een onbewust verlangen naar thuis, naar liefde. Want de ziel weet, de ziel herinnert.
Ook al zitten hier wat lagen overheen, de lagen van onze persoonlijkheid. Er is altijd een dieper gevoel van weten, van herinneren, dat ons altijd weer trekt naar liefde.
En vaak zoeken we dat in iets buiten ons; liefde in een partner, liefde boven ons. Liefde in de hemel, alsof liefde iets is wat boven ons leeft.
Buiten onszelf zoeken
Wat er vaak gebeurt, is dat we zoeken naar liefde, naar die frequentie. Het doet ons herinneren aan thuis, aan waar we werkelijk vandaan komen. En dit is precies waarom we onszelf kunnen verlaten, liefde zoeken in een partner, liefde zoeken in iets boven ons. In hogere sferen, spiritualiteit of waar we het maar denken te kunnen vinden.
Uiteindelijk zal het quantumveld ons altijd weer terugbrengen naar onszelf. Niet als afwijzing, maar omdat het ons terug wil brengen naar een diepere waarheid. Omdat dit de waarheid is van wie we zijn, liefde. En elke keer als we onszelf verlaten om liefde buiten onszelf te vinden, zal het leven ons liefdevol terugbrengen naar de diepere waarheid.
De waarheid die opgeslagen ligt in onze ziel, maar we kunnen hier nog niet altijd bij. De waarheid dat wij al liefde zijn. Liefde is niks buiten ons, het zit al in ons. Wij zijn in essentie liefde, alleen zitten er lagen en ervaringen van onze persoonlijkheid overheen. Conditioneringen waarin wij geloven dat we eerst iets nodig hebben, een partner of de perfecte situatie. Juist deze ervaring is onderdeel van de ziel, de zoektocht over terugkeren thuis.
De dolfijnen brengen ons weer terug naar de diepere waarheid
Maar waarom kunnen we dat dan vaak niet voelen en ervaren? Dat komt omdat we ons hart gesloten hebben.
We maken veel mee op deze aarde. Omdat er ook veel angst is, ontstaat er ook pijn in ons hart. Het is dan veiliger om het te sluiten, of zelfs een pantser om ons hart heen te hebben. Niet omdat we dat willen, maar om onszelf te beschermen tegen pijn.
Als we met dolfijnen zwemmen, worden we weer ontvangen in een veld van onvoorwaardelijke liefde. Ons hart opent niet op commando, ons hart opent wanneer het veilig voelt.
Ons hart is intelligent en verbonden met het quantumveld en voelt daarom precies aan wanneer het veilig is om te openen. Wat er gebeurt in de omgeving en in de toekomst. Ons hart weet al wat er gaat gebeuren in de toekomst voordat het zichtbaar is in de fysieke wereld.
En precies waar wij nog zoekende zijn naar die diepere waarheid, laten de dolfijnen ons dit voelen, ervaren en herinneren. Wij zijn liefde, liefde zit al in ons. We hoeven niet te zoeken, het is er al.
Dit is precies wat er gebeurt als we tussen de dolfijnen zwemmen. Doordat we worden opgenomen in hun pod, en onderdeel worden van hun energieveld, voelen we weer op een diepere laag wat dit is. Ons lichaam, ons hart voelt zich veilig. Het smelt, het opent. We worden weer beschikbaar voor die diepere waarheid. Dit kan namelijk alleen als we ons hart openen. Want dit is waar de verbinding met onze ziel en essentie voelbaar wordt.
Precies hier, tussen de dolfijnen, lossen oude lagen op, oude lagen van het beschermingsmechanisme van het hart. Oude pijn waarom je je hart gesloten hebt. Het is veilig, en hier gebeurt een diep transformatieproces dat voor iedereen uniek is. Afhankelijk van wat je hebt meegemaakt en wat je hier komt brengen en ervaren als ziel zijnde.
Tussen de dolfijnen herstelt de verbinding
En precies tussen de dolfijnen herstelt de verbinding. De verbinding met onze essentie, wat eigenlijk precies gaat over hemel op aarde. De verbinding met onze essentie zorgt dat we ook de liefde kunnen voelen vanuit onszelf, vanuit ons fysieke lichaam. Het brengt ons weer terug naar de diepere waarheid, niet doordat iemand het vertelt, maar omdat de dolfijnen het je laten voelen en ervaren. En zo ervaart iedereen dat op zijn of haar eigen manier waarin precies diegene dat kan ontvangen. Want dat is voor iedereen anders.
We kunnen nog zoveel boeken lezen, maar dit is niet waar je het kan ervaren en daarin zal ook niet iets diepers openen of een verbinding herstellen. Tussen de dolfijnen is dat wel mogelijk. Omdat zij nog zo goed verbonden zijn met hun ziel, hun essentie en de diepere waarheid van wie we zijn.
Dit is wat dolfijnen brengen. Niet door iets te doen maar omdat ze volledig zichzelf zijn. Het ontstaat gewoon. En dat is misschien wel het meest magische.
Hemel op aarde is niets buiten ons
Hemel op aarde is niet buiten ons, het zit in onszelf. Noem het hemel, noem het thuis, noem het essentie. Het gaat over die diepere verbinding die weer aangezet wordt in onszelf.
We hebben ergens de weg af te leggen waardoor we onszelf verlaten, om vanuit daar weer terug te keren naar onszelf, naar thuis. Dit is onderdeel van de reis van de ziel. En precies dit is waar de dolfijnen nog zo mee verbonden zijn, en precies dit is wat zij brengen.
Ik voel zo diep dat de dolfijnen een katalysator zijn voor dit proces, en nog zoveel meer. Ze hebben een bijzondere rol in deze tijd. En ook al zijn zij de katalysator voor hemel op aarde in onszelf en zie ik dit bij onze deelnemers op onze reis openen, ik weet zeker dat dit nog maar een minuscuul onderdeel is van wat zij brengen en dat wij samen de komende tientallen jaren nog zoveel meer wijsheid van de dolfijnen mogen ervaren, ontdekken en belichamen.
