In mijn werk met mensen die dolgraag willen weten wie ze écht zijn en wat ze hier op aarde komen bijdragen, ontdekte ik drie veelvoorkomende gedragspatronen die de ontvouwing van het unieke zielspotentieel tegenhouden. Eerst de ander dan ik, is het eerste gedragspatroon dat me opviel en waar ik in mijn vorige artikel over schreef.
Het tweede gedragspatroon zie ik vooral terug bij mensen die bovengemiddeld gevoelig zijn, waardoor ze zich onbewust regelmatig terugtrekken. Ze bewonen dan met hun aandacht overwegend hun mentale lichaam – die plek waar gedachten gaan en komen – terwijl het emotionele lichaam verwaarloosd wordt.
Emotioneel terugtrekken, herken je dit?
Als jong kind voelde je zoveel dat je onbewust een overlevingsstrategie ontwikkelde: je trok je terug in je binnenwereld. Je was vaak dromerig, stil, bijna onzichtbaar. Het was voor jou simpelweg te veel om te voelen wat er allemaal speelde, bij jezelf, bij anderen en in de ruimte om je heen.
Het terugtrekken in jezelf groeide uit tot de gewoonte om in je hoofd te zitten. Hierdoor heb jij een sterk analytisch vermogen ontwikkeld en dat dient je. Want we leven in een samenleving waarin we graag willen begrijpen, beredeneren en onderbouwen. En daar is ook niets mis mee.
Het wordt pas een probleem als je blijft analyseren en rationaliseren zonder je gevoelswereld erbij te betrekken. Je geeft dan betekenis aan je leven louter vanuit de mind, waardoor je relevante informatie mist en keuzes maakt die meestal niet in lijn zijn met wie je echt bent.
De behoefte aan controle
Wat hand in hand gaat met je emotioneel terugtrekken, is een grote behoefte aan controle. Dit is een directe reactie vanuit je zenuwstelsel op al die overweldigende gevoelssensaties waar je als kind al last van had. Onbewust bescherm je je zo voor de eventuele emotionele impact van een gebeurtenis. Hoe dat eruit ziet? Je gaat nog meer analyseren, beredeneren en vooruit plannen, waardoor er steeds minder ruimte is voor wat je ondertussen voelt.
De prijs die je betaalt
Als je je emotioneel terugtrekt, dan trek je je aanwezigheid letterlijk omhoog. Je woont energetisch overwegend in je mentale lichaam, in plaats van in je hele wezen. Het gevolg? Je bent hier, maar ook niet echt. Je functioneert, je doet wat er gedaan moet worden, maar je leeft niet vanuit een diepe verbinding met jezelf en met het leven om je heen. Er ontstaat verkramping in je wezen, terwijl je ondertussen óók verlangt naar ontspanning.
Die ontspanning wordt dan vaak gezocht in veel netflixen, een extra glas wijn, blowen of eindeloos scrollen op social media. De verslavingsgevoeligheid is extra groot, omdat je dan niet hoeft te voelen wat er in je leeft. En ook al denk je dat je lekker aan het ontspannen bent, je trekt je ondertussen energetisch nog verder terug.
De doorbraak: écht aarden
Het doorbreken van dit patroon vraagt om écht te aarden. En daar bedoel ik iets anders mee dan af en toe visualiseren dat er energetische wortels uit je voeten groeien.
Met aarden bedoel ik dat je leert om bij je eigen emoties te blijven zonder meteen in de actiemodus te schieten. Er hoeft nog helemaal niets opgelost of begrepen te worden. Er mag eerst gevoeld worden. En dan niet vanuit een zijig ‘alles mag er zijn’, maar vanuit een krachtig weten dat alles er is om jou te dienen – dus óók de vervelende emoties.
Wat nodig is, is dat je écht aanwezig bent ín je aardse leven in plaats van er mentaal boven te zweven. Dit vraagt om moed. Want je gaat dan voelen en voelen betekent ook: voelen wat pijn doet, wat teleurstelt, wat bang maakt. Het effect is dat je landt in dit menselijke bestaan met al zijn onvoorspelbaarheid en grilligheid.
Van mentale controle naar volledige aanwezigheid
Zodra je steeds vaker met je aandacht ín je fysieke lichaam bent, begint er iets te verschuiven. Je fysieke lichaam gaat functioneren als persoonlijke klankkast. Je kunt dan makkelijker voelen wat jou plezier, vreugde en voldoening geeft en wat jou in negatieve zin raakt.
De plezierige emoties wijzen je de weg van wat je méér wilt ervaren. De zware emoties laten je zien wat je achter je mag laten. Je ontdekt wat jou voedt en wat jou uitput. En vanuit dat weten kun je keuzes maken die niet gebaseerd zijn op het overdenken van een situatie, maar op een dieper weten dat vanuit je hele wezen komt.
En die behoefte aan controle? Die wordt minder, omdat je steeds makkelijker de subtiele signalen van je lichaam oppikt en daar de juiste betekenisgeving aan geeft dankzij je sterk ontwikkelde analytische vermogens.
De opening naar je zielspotentieel
Hoe meer je landt in je volle menszijn, met alle emoties en gevoelssensaties van dien, hoe meer je van binnenuit ontrafelt wat jouw unieke zielsgaven zijn en hoe je die op een voor jou passende wijze tot uitdrukking kunt brengen.
Want je kunt je pas herinneren wie je écht bent en waarvoor jij naar aarde bent gekomen, als je aanwezig bent in alle lagen van je aardse bestaan: fysiek, emotioneel en mentaal. Je emoties zijn daarin niet de zwakke schakel, maar juist de brug tussen je fysieke, aardse realiteit en je diepe innerlijke weten.
Lees hier artikel 3 uit deze trilogie: Vatbaar voor zelfkritiek – Het patroon dat je ziel blokkeert.
Danielle Hermeler begeleidt mensen met het herinneren van wie ze écht zijn, zodat ze gaan doen waarvoor ze naar aarde zijn gekomen en de vervulling, vrijheid en levenslust vinden waarnaar ze al zo lang zoeken. Dagelijkse inspiratie vind je op Danielle’s Instagramkanaal.
