Op vakantie verloor ik een bedeltje van mijn bikini in de badkamer. Mijn ogen zochten de lichte vloer af naar het donkere bedeltje en, hoe ik ook zocht, ik vond het niet. Toen keek ik naar het bedeltje aan de andere kant en zag ik dat het lichter van kleur was dan ik dacht. Aangepast aan dit nieuwe idee, zochten mijn ogen opnieuw de vloer af. Ik vond het onmiddellijk.
Het schoot me te binnen dat het net zo is met onze perceptie in de wereld, in de maatschappij. Wil je mooie dingen zien, liefdevolle dingen, dan passen je zintuigen zich aan. Je ziet waar je naar zoekt. Zoek je naar leed, naar wreedheid, naar complotten, dan zie je die.
Natuurlijk kun je niet alles uit de weg gaan en ligt je focus nooit uitsluitend bij het positieve, maar je kunt je wel beseffen dat je een keuze hebt.
Er zullen mensen zijn die dit ontzettend naïef van me vinden. Ze zullen zeggen dat er nu eenmaal leed en wreedheid in de wereld is. Je hoeft er niet eens naar te zoeken. En ze hebben gelijk. Het is overal om ons heen, Je hoeft je ogen niet te sluiten, tenzij je dat zelf wil. Maar toch geloof ik dat het voor niemand goed is, om je focus daar te leggen. Het is goed mogelijk dat er bijvoorbeeld inderdaad complotten zijn. Maar wie heeft er baat bij als we daar de focus op leggen? Wie heeft er baat bij als we ons boos maken, of bang? Worden we daar als mensheid beter van? Ik denk van niet.
Als je wil dat je wereld mooier wordt, zul je ervoor moeten kiezen om het mooie ook te zien. Verleg je focus en je wereld verandert.
Begrijp me niet verkeerd; wat mij betreft heb je altijd volledig de vrije keuze in wat jij kiest, zoals het ook bedoeld is. Kies vooral wat voor jou goed voelt. Voor mij is dat in ieder geval niet: me concentreren op dingen waar ik onrustig, verdrietig, boos of bang van word. Natuurlijk krijg ik ook dingen mee die wel dat effect op mij hebben, maar ik zoek het niet op. Het is goed om er af en toe bij stil te staan dat je een keuze hebt: Jij kiest of je zoekt naar licht of donker. Kies verstandig.
