Het is inmiddels negen maanden geleden dat mijn levenspartner Leo, met wie ik 47 jaar samen was, het aardse heeft verlaten. Graag wil ik reflecteren op wat deze langdurige verbintenis mij gebracht heeft. Omdat ik heb geleerd om naar mijn leven te kijken vanuit het zielsplan, wil ik iets delen over mijn inzichten, in de hoop dat het anderen ook kan helpen om op die manier naar hun leven en relatie te kijken.
Het zielsplan is een plan dat we samen met onze gidsen maken voordat we op aarde incarneren. Het biedt mogelijkheden om in de loop van ons leven te groeien en onze talenten te ontwikkelen. Omdat we over het algemeen het meeste leren van obstakels op ons levenspad, zitten er de nodige uitdagingen in een zielsplan. Een van de gebieden waarop die zich kunnen manifesteren is natuurlijk een liefdesrelatie. Die kan dan ook een krachtige katalysator zijn voor bewustzijnsontwikkeling. Zie mijn artikel ‘De partnerrelatie als snelweg naar bewustwording’’
In het artikel ‘Wat kun je leren van een relatie met iemand die je tegenpool is?’ vertelde ik al eerder over mijn relatie met Leo, die op elk gebied mijn tegenpool was. Onze relatie was daardoor niet gemakkelijk, maar wel stimulerend. Het sterkste punt was zonder meer onze gemeenschappelijke belangstelling voor de kunst en de wederzijdse inspiratie en stimulans die we elkaar in ons werk als kunstenaar konden geven. Dat was voor ons beiden van onschatbare waarde. Maar op emotioneel gebied werden we flink uitgedaagd.
Omgaan met conflicten binnen een liefdesrelatie
Een van de belangrijkste thema’s in mijn zielsplan is het leren omgaan met conflicten. De relatie met Leo bood me volop gelegenheid om daar ervaring mee op te doen.
In mijn jeugd had ik de nodige trauma’s op dat gebied opgelopen, door een moeder die beschadigd was door de oorlog. Het was dus niet toevallig dat ik verliefd werd op iemand die in bepaalde opzichten wel wat leek op mijn moeder. Hij was niet gewelddadig, zoals zij, maar hij had een kort lontje en kon op onverwachte momenten kwaad worden. Daar was ik allergisch voor en ook bij hem probeerde ik die uitbarstingen te voorkomen, wat meestal niet lukte. Wat ik kon leren was om me daadwerkelijk niet te laten raken door zijn veelal onredelijke uitvallen. Niet zoals ik dat gewend was bij mijn moeder, door me terug te trekken en mijn hart op slot te doen, maar door rustig bij mezelf te blijven en me niet te laten provoceren tot een reactie vanuit woede of onmacht. Ook mocht ik leren om zelf boos te worden als dat nodig was en niet uit angst voor een conflict mijn mond te houden. Ik werd uitgedaagd op te komen voor mijn behoeften en gevoelens, of andere zienswijzen. Kortom: mijn ruimte in te nemen en mijn authentieke zelf te zijn.
Spirituele begeleiding binnen mijn zielsplan
Toch heb ik een paar keer tijdens onze 47 jaar samen overwogen bij Leo weg te gaan, omdat ik het te zwaar vond. Mede door de hulp van mijn gidsen, die mij inzicht gaven in het plan dat ik als ziel samen met Leo had opgesteld vóór onze incarnatie, ben ik gebleven. Gidsen hebben als taak om ons te helpen ons zielsplan uit te voeren en dat deden ze door me te steunen en te adviseren hoe om te gaan met lastige situaties.
Mijn gidsen vertelden me dat het niet de bedoeling was dat we uit elkaar zouden gaan. Natuurlijk had ik een vrije keus, maar ze lieten me zien via beelden, dat we al in heel wat levens strijd gevoerd hadden, dus onze conflicten hadden een lange geschiedenis. In dit leven waren we van plan geweest om te leren in vrede met elkaar te leven. Onze liefde als zielen had een sterke basis en daar konden we op bouwen. Als het ons niet zou lukken, zouden we het in een volgend leven zeker weer willen proberen en dat hoefde niet als we het dit keer anders zouden doen. Dan konden we voortaan genieten van de goede dingen van onze verbintenis, zonder de ballast en het energieverlies die strijd met zich meebrengt. Wij wilden onze liefdesrelatie gebruiken om belangrijke lessen te leren op dit gebied.
Een harmonieus einde van een zielsrelatie
Het lot, uiteraard een handje geholpen door onze gidsen, zorgde ervoor dat we toch nog een mooi en harmonieus einde van onze relatie mee mochten maken. Leo ging dementeren en zijn karakter veranderde daardoor. Hij werd wat zachter en trok zich nog wat meer terug in zijn eigen wereldje. Ik was gewend om in onze relatie redelijk mijn eigen weg te gaan, geholpen door het feit dat we in huis ieder onze eigen ruimte hadden, maar toen de dementie vorderde werd ik steeds meer in de rol van mantelzorger gedwongen. Dat is iets wat mij van nature niet zo ligt, maar het bracht wel een bijzondere vorm van intimiteit met zich mee. Er kwam ook thuiszorg. De veelal jonge vrouwen vonden hem duidelijk een leuke man en hij genoot van hun aandacht en liefdevolle zorg.
Maar hij viel en brak zijn heup. Hij liep al heel slecht, maar nu kon hij niets meer. Hij kwam in een revalidatiekliniek terecht, maar het revalideren lukte niet. Toen kwam zijn wens om euthanasie te krijgen die hij al veel langer had geuit bij de huisarts weer naar boven en dit keer was de huisarts zover dat hij die wens wilde inwilligen. Ik was blij voor hem, maar ook voor mezelf. Er werd hem een langdurig aftakelingsproces in een verpleeghuis bespaard.
De drie maanden die hij in de revalidatie kliniek verbleef waren een goede en belangrijke tijd voor hem en voor ons samen. Het personeel was dol op hem en hij genoot van alle aandacht en de vele mensen die hem bezochten. Ik kwam vrijwel elke dag en vond het heel gezellig om bij hem te zijn. Hij was meestal vrolijk, hoewel hij toch ook graag zo snel mogelijk euthanasie wilde. Omdat ik niet meer de zorg voor hem had kon ik ontspannen en hadden we het samen heel prettig, een oud gevoel van verliefdheid zoals in het begin kwam zelfs terug. We konden weer van elkaar genieten. En dat was heel waardevol.
En zo konden we dit leven samen op een mooie manier afronden, waardoor we niet nog eens de strijd hoeven aan te gaan in een volgend leven. En wat onze lessen betreft: we hebben ze niet allemaal geleerd zoals we dat in ons zielsplan hadden voorgenomen, maar daar hebben we nog de tijd voor. In een volgend leven of, wat mij betreft, nog in dit leven. De verbinding met mijn authentieke zelf wordt in elk geval steeds krachtiger nu ik tot rust en tot mezelf kan komen.
Heb je vragen over je relatie, of wil je meer inzicht hebben in je zielsplan, dan kun je een consult met me afspreken. Als je meer contact met je gids wilt, boek dan een sessie ‘Contact met je gids’. https://ellenscheffer.nl/HTML/Consulten.html
