Het contact met je ongeboren kind is een prachtige en diepe ervaring. Het geeft je het gevoel je kindje al een beetje te kennen voordat het geboren is. Het maakt het mogelijk om al ver voor de geboorte een band op te bouwen. Een verbinding op zielsniveau, waarin jullie elkaar wezenlijk leren kennen.
Zelf heb ik altijd intens genoten van het contact met mijn ongeboren kinderen. Het voelde alsof ze er al waren. Vertrouwd. Dichtbij. Hun aanwezigheid vulde mij met liefde. Hun licht verlichtte mijn pad. Ze lieten me dingen zien en weten die tot dan toe onbekend terrein waren. Via hen reisde ik naar diepere lagen van het bestaan en kreeg ik een compleet nieuw perspectief aangereikt.
Ze herinnerden me aan wat ik altijd al wist, maar niet kon plaatsen. Ze lieten me zien hoe ik als kind gevormd werd door mijn omgeving en hoe ik mijn gevoeligheid had afgelegd en afgeleerd. Ze brachten mij terug naar mijn waarheid. Voor mij zijn zij mijn grote leermeesters, met hun heldere blik en liefdevolle aanwezigheid.
Ik herinner me een moment tijdens een retraite. Ik was vier dagen in stilte geweest en voor de eerste keer zwanger. Het was een prachtige, maar ook intense en soms moeilijke reis geweest. Ik had nog een paar weken te gaan. Dit was mijn geschenk aan mezelf: mezelf volledig ontmoeten voordat ik geboorte zou geven. De aandacht en rust nemen die ik op dat moment zo hard nodig had.
Ik zat in de bloeiende tuin van een oud klooster. Zonlicht, geuren, aardse pracht. En ineens werd ik geraakt door een enorme energie die door mijn lichaam stroomde. Het was alsof mijn kindje in mij de poort was naar de eeuwigheid. Alsof ze mij meenam in haar wereld. Alles bleef hetzelfde, en toch was alles anders.
Ik voelde me één met de boom waar ik naar keek. Eén met het gras waarop ik zat. Eén met de vogels die om me heen vlogen. Ik was verdwenen. Mijn kindje was verdwenen. Alles was één. En tegelijkertijd was ik me bewust van hoe ik daar zat, zwanger in het gras. Alles bestond naast elkaar.
Ik weet nog dat ik me afvroeg waarom niet alle ouders verlicht waren. Want als onze kinderen poorten in ons openen en ons laten samenvallen met het universum in een oneindige stroom liefde, hoe kunnen we dan niet ieder moment vol mededogen met hen omgaan?
Inmiddels weet ik dat het dagelijks leven anders kan voelen. Dat oude pijn je kan grijpen. Dat slaapgebrek niet altijd de meest liefdevolle versie van jezelf naar boven haalt. Maar deze ervaring liet mij de potentie zien. In mij. In mijn kindje. In alles om ons heen. Mijn kindje opende mij voor een nieuw perspectief.
Wil je ook contact met je ongeboren kind maken? Of jullie contact verdiepen?
Vertrouw
Het belangrijkste in het contact met je ongeboren kind is vertrouwen. Als moeder heb je een haarzuivere intuïtie. Veel moeders weten eenvoudigweg dat ze zwanger zijn, of voelen dat een kindje zich aankondigt. Velen kunnen al vóór de geboorte het karakter van hun kind beschrijven, en dat blijkt later vaak te kloppen.
Je voelt en weet meer dan je denkt. Als je durft te luisteren.
Toch hebben we het ons afgeleerd om ons gevoel serieus te nemen. Ons hoofd komt ertussen. We zeggen dat we het ons verbeelden. Dat we fantaseren. Maar vergeet niet: in het lichtrijk is niets vreemd of onmogelijk. Wanneer er plots gedachten in je opkomen waarvan je niet weet waar ze vandaan komen, kan het zomaar zijn dat ze van je kindje komen.
Sta ervoor open. Zonder oordeel.
Juist je intuïtie is een vrouwelijke kwaliteit die straks als moeder onmisbaar is. Wat straks geldt na de geboorte, geldt nu al. Je kunt aanvoelen wat er in je kindje leeft.
Vind jouw manier van communicatie
Er zijn vele manieren van contact. Vergelijk jezelf niet met anderen. Voor de één is het helder horen van woorden. Voor de ander zijn het beelden, kleuren of klanken. Misschien zijn het geuren. Misschien dromen.
Kinderen zoeken altijd een ingang die bij jou past. Een vorm waarin jij ontvankelijk bent. Laat je verwachtingen los. Vertrouw erop dat je kindje contact wíl en dat dus ook zal doen.
Herken de frequentie van je kind
Iedere ziel heeft een eigen frequentie, een eigen klank of kleur. Door je bewust te worden van deze frequentie wordt het makkelijker om telkens opnieuw af te stemmen.
Sommige zielen dragen een zeer hoge frequentie. Hun energie is subtiel en verspreid. Je kunt het gevoel hebben dat je geen concreet contact krijgt, terwijl hun aanwezigheid juist overal om je heen voelbaar is. Je bevindt je midden in hun veld.
Andere zielen zijn meer gecentreerd aanwezig in je buik. Dat maakt focussen eenvoudiger. Ook de communicatie kan dan concreter aanvoelen.
Er is geen goed of fout. Alleen afstemming.
Laat de waarheid los
Wees niet bang of het “waar” is wat je ervaart. Als het voor jou waar voelt, is het op dat moment waar. In het lichtrijk is alles beweeglijk. Informatie kan veranderen, verschuiven, verdiepen.
Het gaat niet om feiten. Het gaat om verbinding. Om de open stroom tussen jullie. Wat nu belangrijk is, komt nu naar je toe.
Maak jezelf vrij van pijn en trauma’s
Zeg ja tegen je gevoelens. Hoe meer oude pijn en trauma geheeld wordt, hoe minder vervorming er in de communicatie ontstaat. Jouw helderheid vergroot de ruimte voor contact.
Wees niet bang dat je emoties je kindje schaden. Ja, stress heeft invloed. Maar emoties die je toelaat en niet vastzet, bewegen door je heen en maken ruimte.
Vaak brengt de hoge frequentie van je kindje oude stukken in jou in beweging. Angst. Verdriet. Herinneringen uit je jeugd of zelfs eerdere levens. Dit is geen toeval. Het is een gezamenlijk proces.
Wat mij hielp tijdens intense momenten, was het besef dat mijn kindje deze processen zachter kon dragen terwijl het nog veilig in mijn buik was. De ziel kiest bewust wat zij meeneemt als blauwdruk.
Door aanwezig te zijn bij je gevoelens, geef je ruimte. Voor jezelf. Voor je kindje.
Vind de stilte in jou
De frequentie van je ongeboren kindje is anders dan de dagelijkse frequentie waarin jij leeft. Het vraagt om verstilling. Om het loslaten van ruis.
Mediteren, wandelen, een bad nemen, even stilstaan gedurende de dag. Alles wat jou terugbrengt naar jezelf, opent de ruimte voor ontmoeting.
Misschien helpt een vaste plek in huis. Een altaar. Een moment van bewuste afstemming.
En soms is één ademhaling al genoeg.
