Om te kunnen springen moet je eerst diep door je knieën buigen, toch? Het verruimen van je hart werkt ongeveer hetzelfde. Om je hart te kunnen verruimen, maken de meeste mensen eerst een beweging naar binnen. Sommigen doen tijdens die beweging zelfs een extra pantser over hun hart, uit zelfbescherming. Dat naar binnen keren heeft een belangrijke functie: het maakt je klaar voor een sprong die pas echt mogelijk is als je oud trauma of oude overtuigingen loslaat en nieuwe perspectieven toelaat. Zodat er steeds meer ruimte komt om jezelf te zijn. Om op een nieuwe manier te zijn. Om steeds vaker liefde te zijn.
Die beweging – van diep naar binnen naar het ruimere, nieuwe – laat je misschien in eerste instantie pijn of verwarring ervaren. Want je voelt oude en nieuwe tijdlijnen door elkaar. De oude tijdlijnen van pijn, trauma, afgescheidenheid en bekrompen overtuigingen die vervagen en de nieuwe tijdlijnen van verbinding, liefde, overvloed en eenheid die ontstaan. In jou. Door jou. Vanwege de keuzes die je maakt. Met steeds meer onderscheidingsvermogen. Met steeds meer liefde. Met steeds meer bewustzijn.
Tijdens dat proces verandert er veel in jezelf en om je heen. Dat is niet alleen vermoeiend maar kan ook overweldigend zijn. Wees compassievol voor jezelf als je je klaarmaakt om te gaan springen. Voor je zelfbescherming, voor de verwarring en de vermoeidheid die je kan ervaren. Blijf gegrond en blijf gecentreerd. En vertrouw erop dat je veilig zult landen. In je eigen tijd. Met je nieuwe, liefdevolle manier van zijn. Met je grote, open hart. Jij bent op Aarde om licht te brengen en plezier te maken. En durven springen hoort daar ook bij!
