Goed voorbeeld doet goed volgen zo zegt men, en vooral kinderen kijken goed naar het voorbeeld dat volwassenen geven. Andersom doen we dat een heel stuk minder. Als volwassenen al zien dat jonge kinderen in staat zijn tot onvoorwaardelijke liefde (kinderen houden bijvoorbeeld onvoorwaardelijk van hun ouders) dan nemen ze dat voorbeeld meestal niet over. Vooral omdat de innerlijke belevingswereld van een kind zo ver af staat van het leven vol met volwassen verantwoordelijkheden dat we denken te moeten leven. Huis , auto , baan. Maar, zo papegaaien we, we leven tenslotte in een rijk en vrij land.
Als je het aan mij vraagt dan denk ik dat Nederland vooral een heel arm land is. Een ontwikkelingsland qua gevoel en verbinding. Ik sprak laatst een man die Hong Kong ontvlucht was vanwege het gevaar opgepakt te worden door de Chinese autoriteiten vanwege zijn politieke ideeën en alhoewel hij blij was dat ie hier zich tenminste kon vertonen zonder in de gevangenis te belanden was ie niet van plan om hier veel langer te blijven dan nodig want, zo vroeg hij zich af: “heeft de (gemiddelde) Nederlander überhaupt nog wel een Ziel”?
Dat is een goede vraag, waar de meeste Nederlanders overigens NEE op zullen antwoorden omdat ze geloven dat ze een zak met botten zijn die in de evolutie ooit bij toeval ontstaan is. Wat hen niet weerhoudt om zich superieur te voelen ten opzichte van al het leven om hun heen. Maar neem hen het eens kwalijk, die mensen die geestelijk slaapwandelend door hun leven gaan terwijl ze vrijwillig in een heel kleine gevangenis wonen. Totaal afgesneden van de bron waaruit ze komen en de ziel die ze ontkennen. Geboren met het vermogen om onvoorwaardelijk lief te hebben maar ergens in de jeugd besloten het hart met al haar gevoel ferm op slot te doen omdat ze keken naar het voorbeeld van al die volwassenen om zich heen die hun eigen onschuld vermoorden in deze materialistische tijd, omdat ze niet weten wat ze doen en niet door de ingenieuze opzet van de gevangenis waarin ze geboren worden heen kunnen of durven kijken.
En het is precies daarom dat vele oudere zielen in deze tijd van ongekende transformatie vrijwillig in deze matrix zijn geboren. Niet om te vergeten dat ze onvoorwaardelijk lief kunnen hebben, maar om heel hun leven gevoelig en kwetsbaar te blijven, zich innerlijk bewust van een levensgrote opdracht. Met de moed en het doorzettingsvermogen om met hun licht in het donker te bewegen, om in het duister te transformeren en dus van datgene, waarom ze regelmatig door anderen (en zichzelf) zijn afgewezen en veroordeeld, hun kracht maken.
Want diep van binnen weten ze precies wat ze doen.
En waarom.
Want goed voorbeeld doet goed volgen.
