We zijn, nu ik dit schrijf, iets meer dan twee weken in 2024. Waarvan ik er minstens twee had willen slapen en rusten. Maar dat zat er niet in want er wacht Vernieuwing op me. Met hoofdletter V.
Donderdag 11 januari was het nieuwe maan in Steenbok en die vroeg aan me “Welke doelen wil je bereiken in 2024?”. Ze fluisterde me toe dat dit een nieuw begin was, en of ik mijn intenties wil zetten op weg naar een nieuwe tijdlijn.
Mijn hele systeem en leven werden in 2023 niet voor niks opnieuw uitgelijnd, denk ik dan maar. Terwijl ik me probeer over te geven aan de absurd hoge en snelle kosmische energieën die tegenwoordig de aarde ondersteunen in haar ascensie. Ik begrijp steeds beter dat mijn Vermoeidheid, met hoofdletter V, begin 2024 vooral voortkomt uit erover oordelen. Ik ben immers de regisseur van mijn eigen film. Ik ben precies daar waar ik wil en hoor te zijn.
Januari gaat gevoelsmatig wel erg snel voorbij en af en toe ben ik daarin ongemerkt meegegaan door me te haasten. Ik weet natuurlijk prima dat ik mezelf en anderen daarmee helemaal niet help, want om de altijd aanwezige liefde en verbinding in je leven waar te kunnen nemen, heb je vooral rust, aanwezigheid, openheid en een zekere mate van onschuld nodig. Maar dan moet je er wel bewust bij stilstaan.
Een pas op de plaats maken is sowieso wijs als je omgeven bent met energieën die sneller gaan dan jij. Zoiets als kijken naar een grote klok en je herinneren dat tijd niet lineair is maar een spiraal. En je realiseren dat het leven eigenlijk bestaat uit synchroniciteit en flow. En ruimte. Oneindige ruimte om te zijn wie je bent. Je moet het alleen durven laten gebeuren.
Zonder Verwachtingen. Zonder Voorwaarden. Met hoofdletter V.
Opnieuw en opnieuw.
En opnieuw.
