PMS of PMA
PMS en het emotionele pijnlichaam hangen nauwer samen dan vaak wordt gedacht. Premenstrueel syndroom, kortweg PMS, treedt meestal op rond de ovulatie en neemt weer af na de menstruatie. Het gaat vaak gepaard met fysieke en emotionele klachten die diep kunnen ingrijpen in het dagelijks leven. De term syndroom verwijst naar een ziektebeeld, een verzameling symptomen die regelmatig samen voorkomen. Toch voelt PMS voor veel vrouwen niet als een tijdelijk ongemak, maar als een duidelijke verstoring van hun lichamelijke en emotionele balans. Daarom zou PMS ook gezien kunnen worden als PMA, een premenstruele aandoening, een afwijking van de gezonde toestand van lichaam en geest.
Waarom hebben niet alle vrouwen hier last van
Niet iedere vrouw ervaart PMS in dezelfde mate. Mijn ervaring is dat vrouwen die één of meerdere trauma’s hebben meegemaakt hier gevoeliger voor zijn. Denk aan mishandeling, misbruik, zowel emotioneel als fysiek, of langdurige verwaarlozing. Bij mij hingen deze ervaringen direct samen met de emoties die tijdens de PMS-fase naar boven kwamen. Het gevoel dat mij onrecht werd aangedaan, dat ik er alleen voor stond en niet geliefd was, werd in deze periode sterk uitvergroot.
Hoe voelt dat in het dagelijks leven
Hoewel ik al lange tijd met deze symptomen rondliep, werd ik mij pas echt bewust van mijn emotionele toestand toen ik na een lange periode van vrijgezel zijn opnieuw in een relatie kwam en ging samenwonen. De relatie raakte oude lagen in mij aan en activeerde mijn emotionele pijnlichaam. Opvallend was dat deze activatie telkens begon rond mijn ovulatie.
Het voelde alsof ik langzaam wegzakte. Kort daarna volgde fysieke pijn die zich door mijn hele lichaam verspreidde. Van hoofdpijn tot pijn in mijn onderrug die uitstraalde naar mijn benen. Mijn hoofd werd wazig, concentreren lukte nauwelijks en ik maakte fouten die niet bij mij pasten. Ik was prikkelbaar, niet bereikbaar voor rede en vatte alles persoonlijk op. Humor verdween. Ik ging van een zelfverzekerde vrouw naar een onzekere, zeer emotionele versie van mezelf.
Zodra de pijn zich had vastgezet in mijn lichaam, speelde het emotionele drama zich vooral in mijn hoofd af. Ik leefde in het heden, maar reageerde vanuit pijn uit het verleden. Dat legde een zware druk op mijn relatie en mijn sociale leven.
Wanneer doorgaan geen optie meer is
Lange tijd wilde ik niet accepteren dat ik een probleem had. Ik bleef doorgaan totdat de klachten zich niet meer beperkten tot twee, maar tot vier weken per maand. Slechts enkele dagen voelde ik mij echt mezelf. Toen ik moeder werd, werd dit besef nog scherper. Ik vond het ondraaglijk om mezelf kwijt te zijn terwijl ik verantwoordelijk was voor een kind. Ik voelde dat ik het aan mezelf, mijn zoontje en mijn relatie verplicht was om hier iets aan te veranderen.
Ik begon met vragen over PMS bij mijn huisarts en zocht verder op internet, in de hoop meer verdieping te vinden. Wat ik tegenkwam waren steeds dezelfde beschrijvingen van symptomen en dezelfde oplossingen, meestal medicatie met hormonen of antidepressiva. Dat voelde voor mij niet kloppend. Ontstekingsremmers die ik kreeg maakten mij emotioneel vlak. Ik voelde me afgestompt, bijna als een zombie. Dat was het moment waarop ik besloot geen medicijnen meer te gebruiken.
Fysieke en emotionele klachten bleken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als energetisch lichaamswerker en healer besloot ik het vanuit de emotionele invalshoek te bekijken. Jaren geleden las ik in De kracht van het Nu van Eckhart Tolle voor het eerst over het emotionele pijnlichaam en besloot mij hier verder in te verdiepen.
PMS en het emotionele pijnlichaam
Het emotionele pijnlichaam is een opeenhoping van oude emotionele pijn. Het komt voor bij zowel vrouwen als mannen en bestaat als een negatief energieveld dat lichaam en geest kan overnemen wanneer het actief wordt.
Mijn ervaring is dat rond de ovulatie een tijdelijke hormonale disbalans kan ontstaan die dit pijnlichaam activeert. Wanneer het eenmaal wakker is, zoekt het voeding in negativiteit en neemt het tijdelijk de regie over denken en voelen over. Het lijkt soms bijna een eigen leven te leiden, met een eigen agenda.
Oplossing zonder medicijnen
Wat mij heeft geholpen, is bewustwording. Door oude pijnverbindingen te herkennen en los te laten, kreeg ik stap voor stap weer regie over mijn lichaam en mijn emoties. Ik ben nog onderweg, maar ik ben niet langer overgeleverd aan de klachten. Ik kan weer genieten van mezelf en het leven, zonder medicatie. Rond de ovulatie ben ik soms gevoeliger, maar daar kan ik nu mee omgaan.
Het bewustwordingsproces was intens, maar voor mij de moeite waard. Iedere vrouw is anders en bewandelt hierin haar eigen pad. Zoek wat bij jou past en wat jou ondersteunt. Mijn proces kwam van binnenuit op gang en verloopt nog steeds. Dit is mijn weg.
Heel veel liefde, licht en kracht.
