Werken in de jeugdbescherming en de daadwerkelijk zorg achter het zorgen kind..oftewel het nieuwe tijdskind in de zorg.
“Universele kenmerken van kinderen van deze tijd”
Astma- Eczeem -Allergie -Huilen vaak als baby -Wijze uitspraken -ADHD -Hoogbegaafdheid -Dromerig -Dyslexie -Originele oplossingen -Moeite met motoriek -Verschil in ontwikkelsnelheid tussen geest en lichaam -Slaapproblemen -Verdriet -Angst -Snel verveeld -Concentratieprobleem -Creatief -Intuïtief -Ongeduldig -Impulsief -Zorgen maken -Stemmingswisselingen -Rusteloosheid -Neiging tot verslaving -Probleem met eigenwaarde -Gevoelig voor sfeer -Moeite met vaste procedures -Minderwaardigheidsgevoel -Individualist -Wil zelfstandig zijn -Verzet tegen autoriteit -Faalangst -Eenzaamheid -Verbaal zeer vaardig -Agressief gedrag -Gestoorde fijne motoriek
Veel van de genoemde kenmerken zijn terug te voeren op een beperkt aantal basisoorzaken:
Angst
Schuld
Schaamte
Verdriet
voeding
fysieke veranderingen
andere werking van hersenhelften
Als dit al voor de “normale kinderen zo geldt, wat blijft er dan over voor het kind in de knel? Als Jeugdzorgwerker moet je dus niet alleen geschoold zijn in de zo genoemde gedragingen, echter ook in de ontwikkelingsbehoeften van de mens in het lichaam om uit te kunnen groeien tot een vollediger fysiek, socialer en emotioneel persoon.
Gedrag versus stoornis;
Binnen de jeugdzorg worden kinderen meestal op twee manieren getest. In de eerste plaats gebeurd dit veelal op basis van het gedrag. Zelden wordt er fysiek gemeten door een kinderarts. Mits daar in het leven of bij geboorte aanleiding voor is waarbij fysiek meetbaar is dat er afwijkingen kunnen zijn.
In een samenleving anno nu waar het voedsel met al de E-preparaten, de prikkels, de onzichtbare draden van technologie…en er weinig onderzoek is gedaan naar de lange termijn effecten van deze oorzaken op het lichaam wordt het tijd om te kijken naar wie de kinderen van deze tijd zijn en hoe er met ze wordt omgegaan.
Samenhang van webben in de wereld die onze ( voor)ouders geschapen hebben voor onze kinderen. Gedragsproblemen zijn er altijd geweest, maar deze labelen en daar aan de hand van het gedrag of een DSM etiket op plakken zijn van deze tijd. Net zoals het voorschrijven van zware medicatie met forse ( blijvende ) en schadelijke bijwerkingen. Als we bedenken dat na de tweede wereldoorlog de tijd dusdanig is veranderd en de meeste ouders zich niet bewust waren van alle nieuwe producten en het effect daarvan op hun eigen lichaam.
De welvaartsziekten die onze ouderen nu ervaren door een leefstijl die door de eeuwen heen niet geleefd is. Waarvan ze niet bewust waren, omdat hun voorouders daar geen gebruik van maakten. Echter nog belangrijker wat dit op fysiek en cellulair gebied kan wijzigen. Waarbij steeds duidelijker wordt dat voedsel de gezondheid dusdanig beïnvloed en dus ook de mate van een ongeboren vrucht: die zijn bouwstenen haalt uit het gen van een vader en moeder. De “wezen”lijke effecten daarop voor de gesteldheid van de hersens en de lichamelijke kenmerken van daarop volgende generaties.
Natuurlijk worden gedragsmoeilijke kinderen, met name in de jeugdzorg getest. Daarna verwezen naar een psychiater met nog meer tests, die allemaal wetenschappelijk gemeten tot bepaalde gedragskenmerken leiden. Waarbij door de gevestigde orde is besloten dat deze storend zijn.
Wie of wat is dan die gevestigde orde?
De regering, het gekozen bestuur, de mensen met geld, de grootste firma’s?
In acht nemend dat deze specialisten naar de symptoomkenmerken kijken die zij op scholen hebben geleerd. Scholen van hetzelfde systeem. Helaas worden deze kinderen al op zeer jonge leeftijd getest, tegenwoordig al met dreumesen op spoedpoli’s. Hoezo kind in ontwikkeling? Dus bij voorbaat niet voor het leven getekend, mag dat er in het vervolg met hoofdletters boven staan.
En natuurlijk zijn daar farmaceutische middelen voor die bepaalde gedragskenmerken of hersenstof tekorten beïnvloeden tot de “norm”. Nog belangrijker na beïnvloeden, komt het voorgoed veranderen van een hersenstructuur, waarbij algemeen bekend is dat de hersenen doorgroeien tot ver na de pubertijd, 21 jaar.
Waarom wordt er in jeugdzorgland niet tot weinig gewerkt met alternatieve opties om kinderen die het moeilijk hebben? Omdat zij ander gedrag vertonen, uit een reeds beschadigd gezin komen en emotioneel in de knoop zitten.
Waarom zien wij specialisten dit niet als een roep om daadwerkelijk te kijken naar wat heeft het kind nodig vanuit zijn basis gevoel? In plaats van afwijkend gedrag zo snel mogelijk te onderdrukken om in de massa te kunnen functioneren?
Waarom zien we het gedrag niet als spiegel van de ziel en lichaam?
Helaas is het zo dat de jeugdzorg in het gros van de gevallen betaald wordt door de overheid, deze overheid is weer onderdeel van het gros, etc. Maar het is toch zo dat de mensen die in de zorg werken de hulpbehoevenden willen helpen om zelfstandiger te worden! Uit ervaring blijkt dat kinderen met een stempel “stoornis” meestal niet opnieuw getest worden.
Of erger soms nog meer labels krijgen met nog meer nieuwe medicatie voorschriften en nog meer bijwerkingen die meetbaar zijn in gedrag en of fysieke uitingen. Waarbij men klakkeloos aanneemt dat dit de waarheid is, maar voorgoed invloed uitoefent op de fysieke ontwikkeling, wat op termijn zich in gedrag zal uiten. In mijn werk ontdek ik steeds vaker, door kinderen opnieuw te testen, dat kinderen ineens geen stoornis hebben. omdat ze ouder worden of na behandeling.
En voeding dan? En alternatieve therapieën dan, die anders omgaan met symptoombestrijding, namelijk emotie regulatie, borging of simpelweg het kind bewust maken van de trauma’s? De diëtiste is geschrapt uit het basispakket, en alternatieve therapieën, zijn voor de gemiddelde mens onbetaalbaar geworden je moet je bijna voor 40% zelf betalen: als je al aanvullend bent verzekerd. In tijden van economische crisis, is het nemen van dat pilletje uit het pakket dan gemakkelijker voor onbewuste ouders. In plaats van kiezen voor gezondere alternatieven met langere termijn effecten voor het leven. En de jeugd van onze toekomst.
Simpelweg omdat veel ouders niet weten dat er ook andere wegen zijn!
Is het niet tijd dat wij die voor hen zorgen onze stem laten horen naar politiek Nederland om de toekomst van de kinderen veilig te stellen?
vriendelijke groet Shivani
