Afgelopen week realiseerde ik me weer hoe bijzonder het was, die periode waarin de wereld stilviel. In de coronajaren, met hun eindeloze lockdowns, leerde ik dieper te voelen dan ooit tevoren. Simpelweg omdat er meer tijd en ruimte was. Tijd en ruimte om oude pijn aan te kijken én om er met heel mijn hart bij aanwezig te durven blijven. Want dat is misschien wel de grootste uitdaging in onze gehaaste levens: aanwezig durven blijven bij de dingen die we niet graag onder ogen komen.
Het was niet altijd makkelijk, maar het lukte me om zelfs aanwezig te blijven bij de meest pijnlijke en traumatische ervaringen die naar boven kwamen. Ze hadden allemaal te maken met een specifieke periode uit mijn leven: mijn jeugd. De energie en spanningen daarvan waren al die jaren als bevroren opgeslagen in mijn lijf. Je begrijpt vast dat de ruimte en heling die ontstonden heel bevrijdend waren.
Niet lang na corona wandelde mijn geliefde mijn leven in en zette mijn wereld op zijn kop. Ze spiegelde vrijwel onmiddellijk dat ik enorm was gegroeid door mijn bevroren delen onder ogen te komen om zo mijn afgesneden gevoelens weer toe te kunnen laten. Maar ze spiegelde ook iets anders. Want iets doorvoelen is één ding, de lessen ervan toepassen in je leven op het moment dat jouw pijn wordt getriggerd, is ’next level’.
Ze liet me zien hoe oude conditioneringen in mij nog steeds doorwerkten en automatisch gedrag veroorzaakten: aangeleerde reacties die me ooit beschermden tegen oude pijn, vernedering of angst voor afwijzing. Ik stond erbij en keek ernaar. Letterlijk.
Dankzij de veiligheid van onze liefdevolle relatie maar óók omdat ik dat had geleerd in de coronajaren, wist ik op die momenten steeds beter aanwezig te blijven en de kracht van de pauzeknop aan te spreken. In mijn geval tussen voelen en spreken: eerst voelen, dan een moment stil zijn, pas daarna spreken. Niet vanuit oude patronen, maar vanuit wat er nú echt in mij leefde. Zo bleven mijn woorden verbonden met mijn hart, met waarheid, met het moment. En als ik dan soms toch boos of bang was, keerde ik zo snel als ik kon weer terug naar de liefde die nooit van mijn zijde week.
Als er iets is wat de liefde me heeft laten zien is het dit: we beschermen onze schaduwzijden graag, maar zodra je je pijn, verdriet of boosheid echt durft aan te kijken én de lessen daaruit durft toe te passen, worden ze een poort naar heelheid, leiderschap en authenticiteit.
❤️
Gordon
Gordon Volckmer, oprichter van Nieuwetijds, ondernemer, schrijver, creator en spiritueel mentor.
Zijn missie is om mensen te helpen spiritueel te ontwaken en ruimte te geven aan een bewustzijn waarin liefde en verbondenheid centraal staan.
>> Je vindt zijn persoonlijke website hier
>> Zijn Instagram hier
