Ik moet zo’n jaar of 14 zijn geweest. Ik zat op mijn kamer en opeens werd ik overvallen door een gevoel van heimwee. De woorden die in me opkwamen waren: Ik wil nú naar huis. Op de rand van mijn bed zittend, dacht ik: Maar ik ben al thuis. Ik kon de ervaring niet rijmen met de fijne dag die ik had gehad; er was geen enkele reden om weg te willen.
In de jaren erna heb ik regelmatig dit soort gevoelens gehad. Elke keer kon ik ze niet in verband brengen met wat er op dat moment in mijn leven gebeurde. Het verwarde me. Tot ik me rond mijn negentiende spontaan herinnerde dat mijn ziel veel ouder was dan mijn aardse persoonlijkheid en heel veel levens had geleid. Niet alleen op aarde, maar ook op andere plekken in de kosmos.
In de jaren erna had ik steeds minder last van die vage weemoedgevoelens om uiteindelijk te vergeten dat ik ze ooit had gehad. Tot ik zo’n vijf jaar geleden startte met mijn bedrijf. In die beginfase deed ik uitsluitend één-op-één zielsplanreadings en ontmoette ik veel mensen die zoekende waren. Ik herkende bij hen datzelfde vage gevoel dat ik vroeger had.
Extra inspannen om hier te aarden
Ik noemde het zielspijn. Een woord dat met een aantal mensen sterk resoneerde, en met een aantal niet. En dat snap ik. Want je ziel heeft strikt genomen geen pijn. Maar jij als mens kan wel de subtiele pijn ervaren van het gevoel van anders-zijn, en van het niet volledig jezelf kunnen zijn omdat je de wereld slecht begrijpt. Dát doet pijn.
Degenen die hier vooral last van hebben, zijn de zielen die na de afsplitsing van de bron oorspronkelijk hebben gekozen voor andere bestaansplekken dan de aarde. Voor deze zielen geldt dat ze naar verhouding minder vaak op deze planeet zijn geweest, waardoor ze zich extra moeten inspannen om hier te aarden.
Voor sommigen gaat dat relatief makkelijk. Zij zien de aarde als een grote snoepwinkel waar je kunt genieten van allerlei ervaringen. Voor anderen is het ingewikkelder. Voor hen voelt de planeet wezendsvreemd, wat dat vage gevoel van heimwee versterkt. Maar het effect is hetzelfde: je bent je gaan aanpassen aan deze plek.
Aanpassen omdat je je anders voelt
Elk mens past zich aan. Het is een overlevingsmechanisme om je veilig te houden terwijl je opgroeit en nog niet op eigen benen kunt staan. Maar als jij bij tijd en wijle last hebt van zo’n vaag gevoel dat je niet kunt plaatsen, speelt er nog iets anders.
Want je past je niet alleen aan om te overleven, maar óók om erbij te horen. Zoals een buitenlander zich probeert aan te passen aan de taal en gewoontes van een nieuw land, zo heb jij ook je stinkende best gedaan (en doe je dat misschien nog steeds) om opgenomen te worden in de gemeenschap hier op aarde.
Het continue aanpassen leidt tot vergeten waarvoor je eigenlijk naar aarde bent gekomen. Je vergeet, en je vergeet uiteindelijk dat je iets vergat. Wat overblijft, is een vage melancholie. Een zoeken naar houvast. Een heimwee dat niet zozeer naar een plek verwijst, maar naar wie je werkelijk bént.
Stap 1: herkennen en erkennen
Als jij je hierin herkent, is de allereerste stap dat je opmerkt dat jij ook zo’n ziel bent die naar verhouding meer op andere plekken in het universum heeft geleefd dan hier op aarde. Daarvoor hoef je niet te weten waar je dan precies allemaal bent geweest. Het gaat erom dat je erkent dat jouw ziel zoveel meer plekken heeft bewoond dan alleen deze planeet.
Doe je dat, dan zie je jezelf op het niveau van je ziel, en start je het herinneren van wie je ten diepste bent en waarvoor je naar aarde bent gekomen.
Stap 2: integreren zonder afscheiding
De volgende stap is dat je deze nieuwe waarheid integreert in jouw dagelijkse leven. Dat doe je met een heel simpele mantra: Ik ben anders, niet beter. Hiermee bekrachtig je wie jij ten diepste bent terwijl je er tegelijkertijd voor waakt om je niet beter te voelen dan andere (in jouw ogen) minder bewuste mensen.
Dit laatste zie ik nog weleens gebeuren, en helpt je van de regen in de drup. Want zodra je je beter voelt dan de ander, versterk je de aardse dualiteit in jou. Je kiest dan onbewust voor afgescheidenheid. Dat wakkert dan je gevoel van anders-zijn opnieuw aan terwijl je ondertussen verlangt om je plek op aarde in te nemen.
Dus ja, je bent anders, maar niet beter en zeker ook niet minder. Je bent van gelijke waarde. En hoe meer je dit erkent, hoe makkelijker het voor je wordt om hier op aarde te zijn.
Stap 3: je persoonlijkheid inzetten
De volgende stap is misschien wel de meest bevrijdende: je gaat je persoonlijkheid bewust inzetten. Misschien denk je dat je persoonlijkheid een vaststaand gegeven is, zo van: ja maar, zo ben ik nu eenmaal. Maar in werkelijkheid is je persoonlijkheid beweeglijk. Het is een instrument dat je kunt afstemmen, zodat het een brug wordt tussen je ziel en dit aardse leven.
Hoe je dat doet? Door los te laten wat je niet meer kunt of wilt geloven over jezelf. En door toe te laten wat je wél wilt aannemen als jouw waarheid, over jou en daarmee over jouw leven.
Dus merk eens op welke overtuigingen over jezelf je automatisch herhaalt. “Ik ben iemand die altijd…” of “Ik kan niet…” Is dit nog steeds waar, of is dit een oude aanpassing die je ooit nodig had om erbij te horen?
En wat wil er door je heen bewegen? Welke waarheid over jezelf klopt op zielsniveau, ook al past het misschien nog niet bij wie je tot nu toe dacht te zijn? Laat dit bewust toe, in je gedachten en in je keuzes.
Van zielsheimwee naar heel zijn op aarde
Elke keer dat je deze drie stappen doorloopt, landt je ziel meer in jou – in het leven dat je nu leidt én in het leven waarvoor je gekomen bent.
Want op zielsniveau mag je dan veel andere levens hebben geleid elders in de kosmos, je hebt nu bewust gekozen voor dit aardse leven. Het is je geboorterecht om hier op aarde te doen waarvoor je als ziel gekomen bent.
En dat begint altijd met waarlijk jezelf zijn.
Wil je hier op aarde het leven leiden waarvoor je als ziel gekomen bent?
Doe dan mee met de gratis online Challenge: Instant Shifts in wie je wérkelijk bent, met 4 activatiesessies waarin je je oude verhaal herschrijft en ruimte maakt voor de échte jij.
Ik geef deze krachtige training op ma 24, di 25, wo 26 en vr 28 november en je bent van harte welkom.
Meer informatie + de mogelijkheid om je aan te melden, vind je hier.
(Er komen opnamen.)
Danielle Hermeler begeleidt mensen met het herinneren van wie ze écht zijn, zodat ze gaan doen waarvoor ze naar aarde zijn gekomen en de vervulling, vrijheid en levenslust vinden waarnaar ze al zo lang zoeken.
