Volgens Einsteins relativiteitstheorie is tijd de vierde dimensie. We kunnen hem niet beïnvloeden zoals we in 3D bewegen, maar hij bestaat wél. Theoretisch is tijdreizen dus mogelijk, alleen niet op de manier die we ons voorstellen. Misschien omdat onze geest continu in opeenvolgende momenten denkt – en wij mensen daardoor niet zien hoe waardevol die vierde dimensie eigenlijk is. Terwijl we er zoveel van kunnen leren. Over onszelf.
Tijd als dimensie biedt namelijk iets bijzonders: het geeft je de mogelijkheid om van perspectief te veranderen. Niet fysiek – maar wel in bewustzijn. Je kunt als het ware van voor naar achter, van links naar rechts kijken in je leven. En dat is ongelooflijk krachtig als je je levenslessen wilt begrijpen. Wat we karma noemen.
En tijdreizen? Dat kun je leren. Niet per se met je lichaam, maar met je hart. Je kunt bijvoorbeeld pijnlijke, in je lichaam opgeslagen emoties van vroeger omzetten in onvoorwaardelijke liefde – in het NU.
En als ik zeg “tijdreizen”, bedoel ik eigenlijk iets eenvoudigs: verbinden. Je verbindt toen met nu. Of nu met straks. In de energie.
En geloof me: wij mensen doen dit al voortdurend. We denken aan gisteren, we piekeren over morgen. We zijn dus al heel goed in ons dingen voorstellen.
Als de kwantumfysica gelijk heeft dat je beïnvloedt wat je observeert, waarom zouden we dan niet met een ander perspectief kijken? Vanuit onvoorwaardelijke liefde. Wat zou er dan gebeuren met gisteren – of met morgen?
Is dit moeilijk?
Als je denkt dat dit te groot voor je is, begin dan klein. Het is niet moeilijk, maar ook niet makkelijk, zo ze een zenmonnik ooit tegen me toen ik worstelde om mijn stijve benen 90 minuten in perfecte kleermakerszit te houden.
Gelukkig vraagt tijdreizen dat ook niet van je. Aanwezig zijn in je lijf, hier en nu, is genoeg.
Oefening: jezelf tegenkomen in de vierde dimensie
Ga rustig zitten of liggen. Sluit je ogen en voel je lichaam.
Breng je aandacht naar wat je geleerd hebt in je leven. Heel concreet: ik heb dit geleerd, ik heb dat geleerd. Laat het simpel zijn.
Voel waardering. Geef jezelf in gedachten een oprecht schouderklopje. Alsof je het echt in je lichaam voelt.
Laat je hart spreken. Kun je zonder oordeel voelen wat je geleerd hebt, ook in de moeilijke momenten? Laat je hart je geest vertellen wat je voelt – niet andersom.
Bouw rustig op. Begin met lichte herinneringen, en ga pas daarna naar de pijnlijkere momenten.
Blijf met al je aandacht in je lichaam aanwezig terwijl je dit doet.
Hier tijd voor nemen is een wonderschone manier om jezelf te bekrachtigen. En als je dit vaker doet, zul je op een dag realiseren dat je véél meer geleerd hebt dan je ooit dacht – en dat besef voel je in je hele lichaam.
Wat je gemist hebt in je leven
Ik durf je nog iets te voorspellen: als je hier tijd voor neemt, ga je ook voelen wat je allemaal hebt gemist.
Je lichaam vertelt dat feilloos, nu je eindelijk luistert. Soms is dat zo confronterend dat mensen onbewust “terugreizen”: ze verdwijnen in oude pijn zonder te merken dat ze in het hier en nu zijn. Ze zitten vast in de vierde dimensie, zonder besef van tijd.
En wie is diegene die jou – via je gevoel en je hart – vertelt wat je hebt geleerd én wat je hebt gemist?
Jijzelf.
De vierde dimensie als school
De vierde dimensie is als een school die jou faciliteert. Jij bent er je eigen leraar.
Hier en nu kun je altijd van perspectief veranderen, als je dat wilt.
De vraag is simpel:
Wil je leren over pijn, of over onvoorwaardelijke liefde?
Want in de vierde dimensie bepaal jij zelf welke leraar je kiest.
Dus…
Wat heb je nu wel niet allemaal geleerd in je leven?
