Één van de eerste keren in mijn leven dat ik echt gefascineerd was door iets en absoluut niet begreep waarom, was toen ik vier of vijf jaar oud was en een afbeelding van een piramide zag. Ik begreep niet waar dat vertrouwde gevoel vandaan kwam. Dat zou ik pas een jaartje of 44 later begrijpen toen ik in Egypte op vakantie ging. Of beter gezegd, mijn hart achterna ging.
Heb je wel eens keihard gehuild toen je vakantie voorbij was en je weer terug ging naar je leventje in Nederland?
Ik zelf maar één keer in mijn leven, en dat was op een vliegveld in het zuiden van Egypte. Waar ik naar toe gereisd was omdat ik opeens ergens begin 2018 in mezelf het woord “Karnak” hoorde rondzingen. Tot mijn verbazing bleek het een plek in Egypte te zijn, bekend om zijn grote tempelcomplex. Ik wist direct dat ik daar naar toe wilde gaan en eind Mei lande ik, zonder te weten wat ik kon verwachten. En na een paar dagen Egypte voelde ik iets wat ik nog nooit ergens zo sterk had gevoeld: hier in deze warme, straatarme woestenij voel ik me knettergelukkig, super verbonden en THUIS. En dat was niet alleen vanwege de sterke gevoelens van eenheid die ik ervaarde in het zuiden van Egypte, waar moslims en de christenen gebroederlijk samenleven, maar ook vanwege het feit dat daar zo ontzettend veel meer mensen dan in Nederland hun hart nog open hebben en weten hoe ze moeten voelen. Het was één groot warm bad.
Ik heb Karnak (en Luxor) van achter naar voren en van links naar rechts bezocht zonder ook maar één keer specifiek te voelen waarom ik daar was. Ergens wist ik dat ik er alleen maar hoefde te zijn, ik hoefde nergens naar op zoek. Dat specifieke gevoel kwam pas twee jaar later, in Nederland, toen ik me realiseerde dat de huidige tempel van Karnak rond 2000 voor christus opnieuw gebouwd is naar een voorbeeld van ver daarvoor. En juist die was vergaan, samen met het hoge bewustzijn dat in die verlichte tijd normaal was. Want waar de tempel van nu gewijd is aan goden, was de tempel van ooit gewijd aan mensen. Waar je heen ging om, middels inwijdingen, te leren dat je zelf god op aarde bent. Naar Karnak ging je onder andere om te leren over eenheid. Precies wat ik zo diep in mezelf ervoer tijdens die vakantie die mijn hart dieper en verder deed openen dan ik me van te voren ooit had durven voorstellen.
Het is nu 4, 5 jaar later. Ik kan dieper voelen dan ooit, en ik voel erg veel liefde voor de reis die Hermelijn van der Meijden onlangs naar Egypte heeft gemaakt omdat zij in tegenstelling tot ik toen wel degelijk wist wat ze daar ging doen. Ze ging de informatie ophalen die nodig is voor de inwijdingen van nu, voor de mensen die nu het goddelijke in zichzelf willen activeren. Die in eenheid en met een open hart in het leven willen staan. Van 8 november tot en met 12 december kan je daarom meedoen aan “de Egypte Download”s. In zes live, online bijeenkomsten die begeleid worden door Hermelijn ontvang je verschillende inwijdingen in een dieper bewustzijn, door middel van meditaties, visualisaties en activaties. Voor het programma, uitgebreide informatie en inschrijven ga je naar: https://event.nieuwetijdskind.com/de-egypte-downloads/
