Al jaren draag ik het besef met me mee dat onze economische, politieke en religieuze systemen niet gebouwd zijn op liefde en wijsheid maar op controle en corruptie. En dat die systemen met ons toenemend bewustzijn op Aarde mee zullen gaan veranderen.
In 2026 lijkt een fase aan te breken waarin deze systemen fundamenteel beginnen te verschuiven richting meer openheid, onder druk van een bevolking die nieuwe debatten over macht, ethiek, verantwoording en transparantie aanwakkert. Wat lang verborgen bleef komt nu naar voren omdat oude manieren van denken hun houvast verliezen. We kunnen simpelweg niet meer doen alsof alles bij het oude kan blijven. Oude paradigma’s versplinteren waar we bij staan.
Dat kan overweldigend zijn, merk ik bij mezelf, nu er op zoveel vlakken tegelijk beweging ontstaat en bestaande machtsstructuren tegelijkertijd grip proberen te houden via (des)informatie, conflict en verdeling. Soms gaat mijn hoofd op zoek naar overzicht en controle en vraag ik me af wat ons de komende jaren te wachten staat.
Tegelijk voel ik dat ik deze krachten kan gebruiken om mijn bewustzijn te verruimen, zolang ik besef dat ze ook mijn eigen dualiteit weerspiegelen. Hoe meer ik licht en donker in mezelf kan dragen zonder erin te verdwijnen of me maar met één kant te identificeren, hoe meer rust er in mij ontstaat.
Misschien gebeurt dat collectief ook. Het contrast zal de komende jaren steeds zichtbaarder maken waar we nog reageren vanuit angst en waar we beginnen te handelen vanuit liefde. Vanuit volwassenheid, verantwoordelijkheid en aanwezigheid. Zo kan een realiteit ontstaan waarin dualiteit niet verdwijnt, maar waarin we leren kiezen voor een hoger bewustzijn in plaats van voor strijd en angst.
Ik kijk er alvast naar uit!
