Toen mijn kinderen 4 jaar oud waren gingen ze naar een Amerikaanse kleuterschool (we woonden toen in de Verenigde Staten, vandaar). Deze school was gebaseerd op de levensbeschouwing van Rudolf Steiner (wat in Nederland bekend staat als de Vrije School). Dat vertaalde zich in het speelgoed (alles van natuurlijke materialen), de lesmaterialen (geen stiften maar kleurkrijtjes van bijenwas) en de vele tradities.
De mooiste traditie was nog wel de viering van de verjaardagen. Op die bijzondere dag kreeg het jarige kind van de juffrouw een cape om de schouders en een prachtige vilten kroon op het hoofd. De ouders werden uitgenodigd voor ‘the birthday story.’
De juffrouw vertelde dan over een sterretje dat hoog aan de hemel stond en naar de aarde keek, op zoek naar ouders. Ze voegde dan een paar details toe over het kind en de gekozen ouders, benoemde de eventuele broertjes en zusjes, en vertelde verder.
Want voordat het sterretje naar aarde kon afdalen, werd er eerst een speciale bundel overhandigd. In die bundel zaten alle unieke kwaliteiten die de ster zou meenemen op zijn of haar reis. En dan kwam het moment waarop elk kind had gewacht: de ster gleed over de regenboogbrug naar aarde, klaar voor het avontuur.
Van ziel naar sterretje
Jaren later, toen de eerste mensen tegenover me zaten die wilden weten wat ze hier op aarde kwamen doen, kwam dit verhaal weer bij me naar boven. Geïnspireerd door ‘the birthday story’ uit de kleuterjaren van mijn kinderen, vertelde ik hun over de vonken van Licht die ooit hadden besloten de Bron te verlaten.
Niet omdat het daar niet goed voor ze was, maar omdat ze wilden ontdekken wie de Bron in werkelijkheid was. Dat lukte niet van binnenuit, daarvoor moesten ze zich van de Bron losmaken.
De vonken van Licht waaierden uit over de kosmos, zich verder opdelend tot zielsfamilies en individuele zielen. Elke ziel behield toegang tot de essentie van de Bron en vertegenwoordigde licht, liefde en kracht.
En net als het sterretje uit het schoolverhaal, werd elke ziel specifieke kwaliteiten toebedeeld om te ontdekken, uit te pakken en te delen in de vele levens die de ziel zou beleven.
Meerdere wegen naar de aarde
Sommige zielen kozen ervoor om direct naar planeet aarde te gaan. En om daar, in de wereld van dualiteit, te ontdekken wie ze in werkelijkheid zijn. Deze zielen hebben hier inmiddels vele incarnaties doorlopen en voelen zich overwegend thuis.
Er zijn echter ook zielen die na de afsplitsing van de Bron juist niet voor de aarde hebben gekozen, maar op andere plekken incarneerden. Denk aan de Pleiaden, Sirius, Hadar, of plekken voorbij het universum dat we kennen en waar we nog geen kennis van hebben. Daar hebben ze vele levens geleid voordat ze de roep voelden om óók naar de aarde te komen.
Hun keuze om hier te incarneren was vrijwillig, en tegelijkertijd spannend. Want de aarde betekende een heel nieuw speelveld. Ze kenden immers de aardse wetmatigheden niet, zoals dat je je hier moet verhouden tot het brede spectrum van fysieke sensaties en emoties.
Logisch dat deze zielen het vaak extra moeilijk vinden om hier hun draai te vinden. Omdat ze zich anders voelen, de wereld soms slecht begrijpen, en last hebben van dat vage gevoel dat ik eerder zielspijn noemde.
Diepe zielsherkenning
Elke keer dat ik deze uitleg geef aan de mensen die zoekende zijn naar hun werkelijke aard, zie ik hun ogen oplichten. Soms van ongeloof, maar veel vaker van opluchting en ontroering, omdat bevestigd wordt wat ze altijd hebben gevoeld maar nooit durfden te vertrouwen.
Op een diepe laag erkennen ze hiermee hun zielsreis, die zoveel verder reikt dan alleen dit aardse leven. Ze herinneren zich – misschien niet bewust, maar wel in hun wezen – dat er meer is dan dit ene aardse leven dat ze nu leiden. En dat ze hoogstwaarschijnlijk veel meer levens op andere plekken in de kosmos hebben geleefd, dan hier op aarde.
We zijn allemaal over de regenboogbrug gekomen
Maar of jouw ziel na de afsplitsing van de Bron direct naar de aarde is gekomen of juist niet – we zijn uiteindelijk allemaal via diezelfde symbolische regenboogbrug gekomen. Elk als een ster met unieke zielskwaliteiten. En allemaal verlangen we ernaar ons die reis te herinneren en te volbrengen.
De zielen die zich hier thuis voelen, pakken hun bundel vaak relatief snel uit. Andere zielen – vaak degenen die eerst elders ervaringen hebben opgedaan – hebben het zwaarder. Van hen wordt extra aanpassingsvermogen gevraagd, waardoor ze meer tijd nodig hebben om zich te herinneren wat ze hier nu ook alweer kwamen brengen.
Maar wat de zielsreis ook is geweest, álle zielen zijn uitgenodigd (dus elk mens) om zich te herinneren wie ze werkelijk zijn. Dat is in essentie licht, liefde en kracht. Daarnaast gaat het ook om de specifieke zielskwaliteiten die de ziel hiernaartoe heeft gebracht.
Herinneren wat die kwaliteiten zijn, begint met erkennen dat jouw ziel een reis heeft gemaakt – of die nu lang of kort, complex of eenvoudig was. Want net als bij dat sterretje uit het verjaardagsverhaal, heb jij specifieke kwaliteiten meegekregen. Kwaliteiten vanuit de Bron, die bedoeld zijn om hier op deze plek en op dit moment te ontdekken, uit te pakken en te delen.
Dus daarom mijn vraag: ben jij al begonnen met herinneren wie je werkelijk bent?
Danielle Hermeler begeleidt mensen met het herinneren van wie ze écht zijn, zodat ze gaan doen waarvoor ze naar aarde zijn gekomen en de vervulling, vrijheid en levenslust vinden waarnaar ze al zo lang zoeken. Dagelijkse inspiratie vind je op Danielles Instagramkanaal. >> Je vindt Danielle hier
