Mijn stelling van de week:
Als je echt van jezelf houdt, ben je volledig open, transparant en authentiek.
Je hebt geen oordeel over jezelf.
Je hebt niets te verbergen, niet voor jezelf en niet voor anderen.
Alles mag er zijn.
Je lichte kanten én je donkere stukken.
Ik weet: dit is geen breed gedragen, maatschappelijk geaccepteerde overtuiging.
We identificeren ons collectief maar al te graag met het goede en het lichte.
Onze schaduw, onze angst, ons verdriet en onze pijn kijken we liever niet aan.
Want dat vraagt voelen. En compassie.
En dat leren we niet echt op school.
Het vraagt, in zekere zin, ook moed.
Als je mij op mijn vijfentwintigste had verteld dat mijn schaduwkant, mijn trauma, mijn pijn en de wereld die ik ervaar mijn eigen verantwoordelijkheid zijn, had ik je – indien goed getimed – misschien wel iets naar je hoofd geslingerd.
Daar kwam pas tien jaar later voorzichtig ruimte voor.
Toen ik begon te begrijpen dat als ik zelf niets veranderde aan mijn gedrag, ik steeds opnieuw dezelfde pijnlijke resultaten zou blijven krijgen.
Ik had misschien nog eens tien jaar nodig om te zien dat licht en donker geen tegenpolen zijn, maar twee zijden van dezelfde medaille.
Laatst keek ik chronologisch, bijna lineair, terug op de afgelopen jaren van mijn leven.
Ik zag hoeveel er gebeurd was.
Naast de mooie momenten zag ik ook wat mij destijds had gekwetst.
Wat ik lange tijd had gezien als mislukking of falen.
Totdat ik een stem in mezelf hoorde.
“Zet het eens naast elkaar…
Wat je als fijn hebt ervaren.
En wat je als pijnlijk hebt ervaren.Zet het zonder oordeel naast elkaar,
in plaats van achter elkaar of tegenover elkaar.”
Ik werd stil.
En ik kon voelen hoeveel ik had geleerd dankzij mijn pijnlijke ervaringen.
Hoe ze mij vooruit hebben gedreven om mezelf beter te leren kennen.
Verantwoordelijkheid te nemen voor mijn gevoelens.
En hoeveel dat mij heeft gebracht.
Hoe ik nu meer dan ooit vertrouw op mijn hart en mijn intuïtie.
Juist dankzij die pijnlijke momenten.
Ik was even heel trots op mezelf.
En dat mag je best van me weten…
PS: Volg me hier:
