De “corona tijd” heeft tenminste één illusie van mij doorgeprikt, dat als de mensheid spiritueel zou ontwaken dit vanuit het hart zou komen. Wat ik om me heen zie sinds 2020 is dat de revolutie juist begonnen is in de mind: in de manier van denken. Het beeld van de werkelijkheid verschuift, weliswaar heel gefragmenteerd, maar ook rap.
Het zou ook wel eens tijd worden als je het mij vraagt. Maar ik ben dan ook, samen met enorm veel oude zielen, terug in de tijd gereisd om hier op Aarde bij te dragen. Niet alleen met onze manier van denken, maar met ons vermogen om frequenties te voelen, te belichamen en energieën in ons kristallijne aarde-grid te transformeren.
De meeste volwassen nieuwetijdskinderen zijn zich daar overigens niet bewust van als kind. Onze geest wordt meestal eerst flink beïnvloed door algemene denkbeelden en patronen van een harteloze manier van samenleven. Pas als we onze
eigen binnenwereld onderzoeken vinden we herinneringen van meer liefdevolle en authentieke manieren van omgaan met anderen. Herinneringen die ons maar niet met rust laten zodat we, als ware alchemisten, geen andere keus hebben dan lood in goud te veranderen en te transformeren.
Die transformatie vindt plaats in ons eigen lichaam en energieveld. Zodat we steeds meer licht vast kunnen houden in onszelf, op weg naar een “Nieuwe Aarde”.
Wat denk je dat er gebeurt als je via je kroonchakra(‘s) steeds meer licht kunt integreren? En je al je chakra’s (die projectoren van je realiteit) uiteindelijk helemaal gaat kalibreren? Met een aura vol wit licht wordt het steeds makkelijker voor je hogere zelf om in te dalen. Moet je je eens voorstellen hoe je dan de hemel op aarde brengt.
Dit gaat momenteel nog ver voorbij aan het gelimiteerde bewustzijn van de mens die nog maar net aan het ontwaken is. Het idee alleen al!
Daarom stel ik voor dat we het voorlopig nog niet van de daken schreeuwen maar het wel alvast gaan belichamen.
Als menselijke engelen…
