Wanneer ik spreek met verschillende cliënten die worstelen met welke volgende stappen te ondernemen in hun leven, ontdekken we diep in hun verleden de bron van twijfel en verwarring.
Ze herinneren zich hoe ze ooit gemotiveerd, blij en vol dromen waren en dat op een punt deze dromen zijn opgehouden. Dit zijn de wilde indigo vrouwen die, nu minstens 40 jaar of ouder, kwamen om veel verschillende sociale instituties te veranderen zoals de jongere indigo’s en die zichzelf daarna opofferden in het proces. Nu kunnen ze hun wilde indigo essentie weer vastleggen door te begrijpen waarom ze zoveel hebben geleden.
Veel van deze vrouwen hadden ongeplande zwangerschappen en waren beschaamd om hun kinderen te laten adopteren of ondergingen abortus waar ze spijt van kregen. Sommigen hadden carrieres of maakten (andere) levenskeuzes waar hun families tegen waren. Anderen werden door hun familie verstoten of afgewezen. Ik noem deze vrouwen de wilde indigo vrouwen, omdat ze gezien werden als wild, roekeloos en onverantwoordelijk. Ze kwamen met deze zaken, maar niet met het doel om problemen te veroorzaken. Zoals de indigo generatie van vandaag wilden ze verandering creëren, maar in hun tijd was de taak te moeilijk voor veel van hen.
Door hun inspanningen zijn de problemen die voorgedragen zijn door de indigo generatie de afgelopen 10 jaar onder de aandacht gekomen. En het is interessant dat veel van deze wild indigo’s, de ouders zijn van veel indigozonen en dochters. Maar in plaats van zich schamen voor hun kinderen of hen af te wijzen om hun gedrag, ondersteunen ze hen omdat ze zich hun eigen lijden herinneren. Dit is een onderdeel van het proces om hun eigen kracht te vinden, door hun kinderen te ondersteunen die de wereld komen veranderen. Het andere gedeelte is om hun eigen wilde indigo vrouw te heroveren en in te zetten om zelf opnieuw verandering aan te brengen in de wereld.
Hoewel ik het verdriet van deze vrouwen voel, weet ik ook dat ze hun vonk niet verloren hebben. Deze ligt gewoon begraven onder de vele lagen van schaamte en schuld die ze niet verdienen, maar uitgevoerd hebben voor een groot deel van hun leven. Wanneer dit met je resoneert, herinner dan dat je een taak te doen had en je jouw best gedaan hebt. Je hebt niet gefaald, zelfs niet toen je werd afgewezen, vernederd of beschaamd door degene die niet klaar waren om de waarheid te accepteren die je tot hen bracht. Jouw vonk leeft nog steeds en het is tijd voor deze vonk om opnieuw te worden ontstoken, zodat het gedeeld kan worden met een wereld die er nu klaar voor is.”
